منوی اصلی

Epson WP-4535DWF


готовый интернет-магазин на joomla
سایر خبرها

      English         العربیه          فارسی      

این خطبه و خطبه شعبانیه پیامبر اکرم صل الله علیه و آله  در کتاب شریف "  انوار درخشان " - تألیف موسسه پیام امام هادی علیه السلام ضمن سایر احادیث با اسناد صحیح و ترجمه فارسی پیرامون روزه و رمضان آمده است.

خطبه امير المؤمنين عليه ‏السلام در مسجد كوفه

أَحْمَدُ بْنُ هاروُنَ الْفامِيُّ رضى ‏الله‏ عنه[1] قالَ: حَدَّثَني مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِاللّهِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ جامِعٍ[2]، عَنْ أَبيهِ[3]، عَنْ هارُونَ بْنِ مُسْلِم[4]، عَنْ مَسْعَدَةَ الرَّبَعِيِّ[5]،

عَنِ الصّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ آبائِهِ عليهما السلام، قالَ: خَطَبَ أَميرُ الْمُؤْمِنِينَ عليه ‏السلام في أَوَّلِ يَوْمٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ في مَسْجِدِ الْكُوفَةِ.

ترجمه: امام صادق عليه ‏السلام از پدر خود از اجداد بزرگوارش نقل مى‏كند كه فرمودند:

در نخستين روز ماه رمضانى در مسجد كوفه أمير مؤمنان عليه ‏السلام
خطبه خواند.

فَحَمِدَ اللّهَ بِأَفْضَلِ الْحَمْدِ وَأَشْرَفِها وَأَبْلَغِها وَأَثْنى عَلَيْهِ بِأَحْسَنِ الثَّناءِ، وَصَلّى عَلى مُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ صلى‏ الله ‏عليه‏ و ‏آله‏ وسلم ،ثُمَّ قالَ:

أَيُّهَا النّاسُ! إِنَّ هـذَا الشَّهْرَ شَهـْرٌ فَضَّلَهُ اللّهُ عَلى سائِرِ الشُّهُورِ، كَفَضْلِنا أَهْلِ الْبَيْتِ عَلى سائِرِ النّاسِ.

وَهُوَ شَهْرٌ يُفْتَحُ فيهِ أَبْوابُ السَّماءِ وَأَبْوابُ الرَّحْمَةِ، وَيُغْلَقُ فيهِ أَبْوابُ النِّيرانِ.

وَهُوَ شَهْرٌ يُسْمَعُ فيهِ النِّداءُ، وَيُسْتَجابُ فيهِ الدُّعاءُ، وَيُرْحَمُ فيهِ الْبُكاءُ.

و با بهترين و شريفترين و رساترين ستايش، و زيبا ترين سپاس، خدا را ستود، و بر پيامبرش محمّد صلى‏ الله ‏عليه‏ و ‏آله‏ وسلم و آل او درود فرستاد، سپس فرمود:

هان اى مردم! اين ماه ماهى است كه خدا آن را بر ديگر ماه‏ها فضيلت داده به همانسان كه ما خاندان پيامبر را بر ديگر مردم.

واين ماهى است كه درهاى آسمان، و درهاى رحمت الهى در آن گشوده، و درهاى دوزخ در آن بسته است.

واين ماهى است كه نداها در آن شنيده، و دعاها در آن مستجاب، و به گريه‏ها در آن رحم مى‏شود.

 

وَ هُوَ شَهْرٌ فيهِ لَيْلَةٌ نَزَلَتِ [ تَنْزِلُ] الْمَلائِكَةُ فيها مِنَ السَّماءِ فَتُسَّلِمُ عَلَى الصّائِمِينَ وَالصّائِماتِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلى مَطْلَعِ الْفَجْرِ، وَ هِيَ لَيْلَةُ الْقَدْرِ قُدِّرَ فيها وِلايَتي قَبْلَ أَنْ خُلِقَ آدَمُ عليه ‏السلام بِأَلْفَيِْ عامٍ. صِيامُ يَوْمِها أَفْضَلُ مِنْ صِيامِ أَلْفِ شَهْرٍ، وَالْعَمَلُ فيها أَفْضَلُ مِنَ الْعَمَلِ في أَلْفِ شَهْرٍ.

أَيُّهَا النّاسُ! إِنَّ شُمُوسَ شَهْرِ رَمَضانَ لَتَطْلُعُ عَلَى الصّائِمِينَ وَالصّائِماتِ، وَإِنَّ أَقْمارَهُ لَيَطْلُعُ عَلَيْهِمْ بِالرَّحْمَةِ.

وَ ما مِنْ يـَوْمٍ وَلَيْلَةٍ مِنَ الشَّهْرِ إِلاّ وَالْبِرُّ مِنَ اللّهِ تَعالى يَتَناثَرُ مِنَ السَّماءِ عَلى هذِهِ اْلأُمَّةِ؛

و در اين ماه، شبى است كه فرشتگان در آن از آسمان فرود مى‏آيند و تا دميدن سپيده فجر، بر مردان و زنان روزه‏دار ـ به اذن پروردگارشان ـ سـلام مى‏گويند، و آن شب قدر است كه ـ دو هزار سال پيش از آفرينش آدم ـ خدا در آن ولايت مرا تقدير فرمود، روزه يك روز آن بهتر از روزه هزار ماه، و عمل در آن بهتر از عمل هزار ماه است.

هان اى مردم! آفتاب روزهاى ماه رمضان، و ماه شبهاى آن با رحمت [ ويژه خدا] بر روزه‏داران مى‏تابد.

هيچ شب و روزى در آن نيست مگر آنكه نيكى [ و احسان] خدا بر اين امّت از آسمان نثار مى‏شود،

فَمَنْ ظَفِرَ مِنْ نِثارِ اللّهِ بِدُرَّةٍ، كَرُمَ عَلَى اللّهِ يَوْمَ يَلْقاها؛
وَما كَرُمَ عَبْدٌ عَلَى اللّهِ إِلاّ جَعَلَ الْجَنَّةَ مَثْواهُ.

عِبادَ اللّهِ! إِنَّ شَهْرَكُمْ لَيْسَ كَالشُّهُورِ؛ أَيّامُهُ أَفْضَلُ اْلأَيّامِ، وَلَياليهِ أَفْضَلُ اللَيالي، وَساعاتُهُ أَفْضَلُ السّاعاتِ.

هُوَ شَهْرٌ أَلشَّياطِينُ فيهِ مَغْلُولَةٌ مَحْبُوسَةٌ.

هُوَ شَهْرٌ يَزيدُ اللّهُ فيهِ اْلأَرْزاقَ وَالآجالَ، وَيَكْتُبُ فيهِ وَفْدَ بَيْتِهِ. وَهُوَ شَهْرٌ يُقْبَلُ أَهْلُ اْلأيْمانِ بِالْمَغْفِرَةِ وَالرِّضْوانِ، وَالرَّوْحِ وَالرَّيْحانِ، وَمَرْضاتِ الْمَلِكِ الدَّيّانِ.

و هر كس به دُرّى از آن دست يابد، در روز ديدار، بر خدا ارجمند خواهد بود، و هيچ بنده‏اى نزد خدا ارجمند نخواهد شد مگر آنكه جايش را بهشت قرار دهد.

بندگان خدا! اين ماه شما همچون ماه‏هاى ديگر نيست؛ روزهايش بهترين روزها، و شبهايش بهترين شبها و ساعاتش بهترين ساعات است.

اين ماهى است كه در آن، شياطين، بسته و زندانى‏اند، اين ماهى است كه در آن خدا روزيها و عمرها را افزونى بخشد، و ميهمانى (زيارت) خانه‏اش را بنويسد، و اين ماهى است كه اهل ايمان [ در آن ]با مغفرت و رضوان و روح و ريحان، و خوشنوديهاى خدا ـ آن پادشاه داور ـ روبرو مى‏شوند.

أَيُّهَا الصّائِمُ! تَدَبَّرْ أَمْرَكَ، فَإِنَّكَ في شَهْرِكَ هذا ضَيْفُ
رَبِّكَ .

انْظُرُ كَيْفَ تَكُونُ في لَيْلِكَ وَنَهارِكَ؛ وَكَيْفَ تَحْفَظُ جَوارِحَكَ عَنْ مَعاصي رَبِّكَ .

انْظُرْ أَنْ لا تَكُونَ بِاللَّيْلِ نائِما، وَبِالنَّهارِ غافِلاً؛ فَيَنْقَضِيَ شَهْرُكَ، وَقَدْ بَقِيَ عَلَيْكَ وِزْرُكَ؛ فَتَكُونَ عِنْدَ اسْتَيفاءِ الصّائِمِينَ أُجُورَهُمْ، مِنَ الْخاسِرِينَ؛ وَعِنْدَ فَوْزِهِمْ بِكَرامَةِ مَليكِهِمْ، مِنَ الَْمحْرُومِينَ، وَعِنْدَ سَعادَتِهِمْ بِمُجاوَرَةِ رَبِّهِمْ، مِنَ الْمَطْرُودينَ .

اى روزه‏دار! در كار خود بينديش كه تو در اين ماه، ميهمان پروردگارت هستى.

بنگر در شب و روزت چگونه‏اى؛  و اندامهاى خود را از گناهان پروردگارت چگونه نگه ميدارى.

بنگر كه شب در خواب، و روز غافل نباشى تا ماهت بگذرد و بار سنگين گناهت بماند و در نتيجه ـ  روز دريافت پاداش روزه‏داران ـ از زيانكاران، و هنگام رستگارى ايشان به گراميداشت خدايشان، از محرومان، و وقت سعادتمندى آنان در مجاورت پروردگارشان، از رانده شده‏ها باشى.

أَيُّهَا الصّائِمُ! إِنْ طُرِدْتَ عَنْ بابِ مَليكِكَ، فَأَيَّ بابٍ
تَقْصُدُ؟ وَإِنْ حَرَمَكَ رَبُّكَ، فَمَنْ ذَا الَّذي يَرْزُقُكَ؟

وَإِنْ أَهانَكَ، فَمَنْ ذَا الَّذي يُكْرِمُكَ؟

وَإِنْ أَذَلَّكَ، فَمَنْ ذَا الَّذي يُعِزُّكَ؟

وَإِنْ خَذَلَكَ، فَمَنْ ذَا الَّذي يَنْصُرُكَ؟

وَإِنْ لَمْ يَقْبَلْكَ في زُمْرَةِ عَبيدِهِ، فَإِلى مَنْ تَرْجِعُ بِعُبُودِيَّتِكَ؟

وَإِنْ لَمْ يُقِلْكَ عَثْرَتَكَ، فَمَنْ تَرْجَوْ لِغُفْرانِ ذُنُوْبِكَ؟

وَإِنْ طالَبَكَ بِحَقِّهِ، فَماذا يَكُونُ حُجَّتُكَ؟

اى روزه‏دار! چنانچه از در [ خانه] مالك خود رانده شوى، آهنگ كدام در كنى؟ و چنانچه پروردگارت محرومت كند، چه كسى روزيت دهد؟

و چنانچه خدا خوارت سازد، چه كسى گراميت بدارد؟

و چنانچه او ذليلت كند، چه كسى عزيزت گرداند؟

و اگر او رهايت سازد، چه كسى ياريت كند؟

و اگر او تو را در زمره بندگانش نپذيرد، با بندگى خود به چه كسى رو كنى؟

و اگر او از لغزشت نگذرد، براى آمرزش گناهانت به چه كسى اميد بندى؟

و اگر حقّش را از تو بخواهد، حجّتت چه خواهد بود؟!

أَيُّهَا الصائِمْ! تَقَرَّبْ إِلَى اللّهِ بِتِلاوَةِ كِتابِهِ في لَيْلِكَ
وَنَهارِكَ، فَإنَّ كِتابَ اللّهِ شافِعٌ مُشَفَّعٌ؛ يَشْفَعُ يَوْمَ الْقِيامَةِ لِأَهْلِ تِلاوَتِهِ، فَيَعْلَوْنَ دَرَجاتِ الْجَنَّةِ بِقِراءَةِ آياتِهِ.

[ أَبْشِرْ] أَيُّهَا الصّائِمُ! فَإِنَّكَ في شَهْرٍ صِيامُكَ فيهِ مَفْرُوضٌ، وَنَفَسُكَ فيهِ تَسْبيحٌ، وَنَوْمُكَ فيهِ عِبادَةٌ، وَطاعَتُكَ فيهِ مَقْبُولَةٌ، وَذُنُوبُكَ فيهِ مَغْفُورَةٌ، وَأَصْواتُكَ فيهِ مَسْمُوعَةٌ، وَمُناجاتُكَ فيهِ مَرْحُومَةٌ.

وَلَقَدْ سَمِعْتُ حَبيبي رَسُولَ اللّهِ صلى‏ الله ‏عليه‏ و ‏آله‏ وسلميَقُولُ:

اى روزه‏دار! در شب و روزت با تلاوت كتاب خدا به او تقّرب جو، كه كتاب خدا شفاعت كننده‏اى است كه شفاعتش پذيرفته است، و در روز قيامت براى تلاوت كنندگان خود شفاعت كند، پس با قرائت آياتش از درجات بهشت بالا روند.

مژده‏ات باد اى روزه‏دار! كه تو در ماهى هستى كه درآن روزه‏ات واجب، و نفسهايت تسبيح، و خوابت عبادت، و طاعتت مقبول، و گناهت بخشوده، و صداهايت شنيده، و مناجاتت رحم شده است.

از حبيبم رسول خدا صلى‏ الله ‏عليه‏ و ‏آله‏ وسلم شنيدم كه فرمود:

إِنَّ لِلّهِ تَبارَكَ وَتَعالى عِنْدَ فِطْرِ كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ
عُتَقاءَ مِنَ النّارِ؛ لا يَعْلَمُ عَدَدَهُمْ إِلاَّ اللّهُ، هُوَ في عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَهُ؛ فَإِذا كانَ آخِرُ لَيْلَةٍ مِنْهُ أَعْتَقَ فيها مِثْلَ ماأَعْتَقَ في جَميعِهِ.

فَقامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ هَمْدانَ فَقالَ: يا أَميرَ الْمُؤْمِنينَ! زِدْنا مِمّا حَدَّثَكَ بِهِ حَبيبُكَ في شَهْرِ رَمَضانَ.

فَقالَ: نَعَمْ، سَمِعْتُ أَخي وَابْنَ عَمّي رَسُولَ‏اللّه‏ِ صلى‏ الله ‏عليه‏ و ‏آله‏ وسلميَقُولُ:

مَنْ صامَ شَهْرَ رَمَضانَ فَحَفِظَ فيهِ نَفْسَهُ مِنَ الَْمحارِمِ، دَخَلَ الْجَنَّةَ.

هنگام افطار هر شب ماه رمضان، براى خداى تبارك و تعالى آزادشده‏هايى از آتش است كه شمار آنان را جز خدا نداند كه آن در علم غيب اوست. و چون آخرين شب ماه رمضان فرا رسد خدا در آن شب به شمارِ آنچه در همه ماه آزاد شده، آزاد كند.

مردى همْدانى برخاست و عرض كرد: اى امير مؤمنان! از آنچه پيرامون ماه رمضان از حبيب خود شنيده‏اى براى ما فزون گو.

فرمود: آرى از برادر و پسر عمّ خود رسول خدا صلى‏ الله ‏عليه‏ و ‏آله‏ وسلمشنيدم فرمود: هر كس ماه رمضان را روزه بگيرد و خود را در آن از حرامها باز دارد به بهشت در آيد.

قالَ الْهَمْدانِىُّ¨: يا أَميرَالْمُؤْمِنينَ! زِدْنا مِمّا حَدَّثَكَ بِهِ
أَخُوكَ وَ ابْنُ عَمِّكَ في شَهْرِ رَمَضانَ.

قالَ: نَعَمْ، سَمِعْتُ خَليلي رَسُولَ‏اللّهِ صلى‏ الله ‏عليه‏ و ‏آله‏ وسلميَقُولُ:

مَنْ صامَ رَمَضانَ إيْمانا وَاحْتِسابا، دَخَلَ الْجَنَّةَ.

قالَ الْهَمْدانِيُّ: يا أَمِيرَالْمُؤْمِنِينَ! زِدْنا مِمّا حَدَّثَكَ بِهِ خَليلُكَ في هذَا الشَّهْرِ.

فَقالَ: نَعَمْ، سَمِعْتُ سَيِّدَ الأَوَّلينَ وَالآخِرينَ رَسُولَ‏اللّه‏َ صلى‏ الله ‏عليه‏ و ‏آله‏ وسلميَقُولُ:

همْدانى عرض كرد: اى امير مؤمنان! باز آنچه از برادر و پسر  عمّ خود در باره ماه رمضان شنيده‏اى فزون فرما.

فرمود: آرى از خليل خود رسول خدا صلى‏ الله ‏عليه‏ و ‏آله‏ وسلمشنيدم فرمود:

هركس ماه رمضان را با ايمان و براى رضاى خدا روزه بدارد به بهشت درآيد.

همْدانى عرض كرد: اى امير مؤمنان! باز در اين زمينه آنچه از خليل خود شنيده‏اى بيشتر فرما.

فرمود: آرى از سرور اوّلين و آخرين، رسول خدا صلى‏ الله ‏عليه‏ و ‏آله‏ وسلمشنيدم فرمود:

مَنْ صامَ رَمَضانَ فَلَمْ يُفْطِرْ في شيْءٍ مِنْ لَياليهِ عَلى
حَرامٍ، دَخَلَ الْجَنَّةَ.

فَقالَ الْهَمْدانِيُ: يا أَميرَالْمُؤْمِنينَ! زِدْنا مِمّا حَدَّثَكَ بِهِ سَيِّدُ اْلاَوَّلينَ وَالآخِرينَ في هذَا الشَّهْرِ.

فَقالَ: نَعَمْ، سَمِعْتُ أَفْضَلَ اْلأَنْبِياءِ وَالْمُرْسَلينَ وَالْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبينَ يَقُولُ:

إِنَّ سَيِّدَ الْوَصِيّينَ يُقْتَلُ في سَيِّدِ الشُّهُورِ. فَقُلْت يا رَسُولَ‏اللّهِ! وَما سَيِّدُ الشُهُورِ، وَمَنْ سَيِّدُ الْوَصِيّينَ؟

هركس ماه رمضان را روزه بدارد و در هيچ يك از شبهاى آن با حرام افطار نكند به بهشت درآيد.

همْدانى عرض كرد: اى امير مؤمنان! آنچه از سرور اولين و آخرين پيرامون اين ماه شنيده‏اى باز بفرما.

فرمود: آرى، از افضل پيامبران و رسولان و فرشتگان مقرّب خدا شنيدم فرمود:

سروَر اوصياء، در سروَر ماه‏ها كشته مى‏شود.

عرض كردم: اى رسول خدا! سرور ماه‏ها چيست، و سرور اوصياء كيست؟

قالَ: أَمّا سَيِّدُ الشُّهُورِ: فَشَهْرُ رَمَضانَ؛ وَأَمّا سَيِّدُ
الْوَصِيّينَ: فَأَنْتَ يا عَلِيُّ!

فَقُلْتُ: يا رَسُولَ اللّهِ! فَإِنَّ ذلِكَ لَكائِنٌ؟

قالَ: إِيْ وَ رَبّي، إِنَّهُ يَنْبَعِثُ أَشْقى أُمَّتي، شَقيقِ عاقِرِ ناقَةِ ثَمُودَ، ثُمَّ يَضْرِبُكَ ضَرْبَةً عَلى فَرْقِكَ، تُخْضَبُ مِنْها لِحْيَتُكَ.

فَأَخَذَ النّاسُ بِالْبُكاءِ وَالنَّحيبِ، فَقَطَعَ عليه ‏السلامخُطْبَتَهُ وَنَزَلَ[6].

فرمود: سرور ماه‏ها ماه رمضان است، و سرور اوصياء تو هستى اى على!

عرض كردم: اى رسول خدا! آيا براستى، آن واقع خواهد شد؟!

فرمود: آرى به پروردگارم سوگند شقى‏ترين امّتم ـ كه همتاى پى كننده ناقه ثمود است ـ برانگيخته شود و ضربتى بر فرق تو وارد كند كه از آن محاسنت رنگين شود.

پس صداى مردم به گريه و زارى برخاست و امام عليه ‏السلامخطبه را قطع كرد و پائين آمد.

 

[1]. في تنقيح المقال، ج1، ص11 رقم572: «حسن على الأظهر». وفي ص99: « انّه من مشايخ الصدوق، وأكثر الرواية عنه مترضّيا وفيه اشارة إلى وثاقته».

[2]. كان ثقة، وجها، كاتب صاحب الأمر عج. (رجال النّجاشي، ص354، رقم 949).

[3]. شيخ القميّين، و وجههم رجال النجاشي، ص219، رقم573.

[4]. يكنّى أباالقاسم، ثقة، وجه رجال النجاشى، ص 438، رقم 1180.

[5]. ثقة، عين رجال النجاشي، ص415، 1109.

[6]. فضائل الأشهرالثلاثة، ص 107، ح 101.

wordpress themes
всё для сантехники