7192 500امروز اولین روز از دومین ماه سال قمری، یعنی ماه صَفَر، صفرالمظفّر یا صفرالخیر است. با توجه به مناسبت های مهم و اعمال عبادی وارده در آن، به صورت خلاصه به آن ها اشاره می شود:

مناسبت ها و اتفاقات ماه صفر


*اوّل ماه صفر:

آغاز جنگ صفین (۳۷ ق مطابق نقل مورّخان)

ورود اهل بیت امام حسین علیه السلام  و بازماندگان واقعه کربلا به همراه سرهای امام و شهدا به شهر شام (۶۱ق)
*دوم ماه صفر:

شهادت زید بن علی علیه السلام پس از قیام بر ضدّ بنی امیّه در سن ۴۲ سالگی(۱۲۰ق)

*پنجم ماه صفر:

شهادت حضرت رقیه 5صفر
*هفتم ماه صفر:

شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام بنا بر نقلی(50قمری)

ولادت امام موسی کاظم علیه السلام (۱۲۸ق)

رحلت آیت الله العظمی سید شهاب الدین مرعشی نجفی (۱۴۱۱ق)

*بیستم ماه صفر:

اربعین حسینی. چهلمین روز شهادت امام حسین علیه السلام و یاران با وفای ایشان در کربلا
*بیست وششم صفر

تجهیز لشکر اسامه:آخرین سپاه فراهم شده به دستور پیامبراسلام صلی الله علیه و آله برای دفاع در برابر حملات امپراطوری روم،لشکر اسامه بود. این سپاه که با توجه به نام فرمانده آن اسامه بن زید به جیش اسامه معروف شد، به دلیل نافرمانی برخی از بزرگان صحابه، در زمان حیات پیامبر حرکت نکرد. به عقیده شیعیان، پیامبرصلی الله علیه و آله اهداف دیگری نیز از اعزام این سپاه داشته که به رویدادهای پس از رحلت و خلافت مرتبط است.

*بیست و هشتم ماه صفر:

شهادت رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله در روز دوشنبه بود و شصت و سه سالگی آن حضرت (11ق)

شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام (۵۰ ق)

آغاز امامت و خلافت امیرالمؤمنین علیه السلام 

*روز آخر ماه صفر:

شهادت حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام در سنّ پنجاه و پنج سالگی (۲۰۳ ق)

دستورات ویژه عبادی در ماه صفر
مشهور است که ماه صفر را ماه نحوست دانسته اند. برای رفع این نحوست هیچ چیزی بهتر از صدقه دادن و اعیه و استعاذات وارد نشده است.کسی که مایل است از بلاهای نازله در این ماه محفوظ بماند این عمل را انجام دهد.

هر روز ده مرتبه بخواند چنانکه محدث فیض و غیره فرموده یَا شَدِیدَ الْقُوَی وَ یَا شَدِیدَ الْمِحَالِ یَا عَزِیزُ یَا عَزِیزُ یَا عَزِیزُ ذَلَّتْ بِعَظَمَتِکَ جَمِیعُ خَلْقِکَ فَاکْفِنِی شَرَّ خَلْقِکَ یَا مُحْسِنُ یَا مُجْمِلُ یَا مُنْعِمُ یَا مُفْضِلُ یَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّیْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کَذَلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنِینَ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ و سید دعایی برای هلال این ماه روایت کرده .
ترجمه:ای سخت نیرو، و ای سختگیر! ای عزیز، ای عزیز، ای عزیز! خوارند از بزرگی‌ات همه خلقت. پس کفایت کن از من شرّ خلق خودت را، ای احسان بخش! ای نیکوکار! ای نعمت بخش! ای عطا دِه! ای که معبودی جز تو نیست! منزّهی تو! به راستی من از ظالمانم. اجابت کردیم برایش و نجاتش دادیم از غمّ و همچنین نجات دهیم مؤمنان را، و رحمت کند خدا بر محمّد و آل پاک و پاکیزه‌اش!

روز سوم
سید بن طاوس از کتب أصحابنا الإمامیة نقل کرده که مستحب است در این روز دو رکعت نماز در رکعت اول حمد و إنا فتحنا و در دوم حمد و توحید بخواند و بعد از سلام صد مرتبه صلوات بفرستد و صد مرتبه بگوید اللَّهُمَّ الْعَنْ آلَ أَبِی سُفْیَانَ و صد مرتبه استغفار کند پس حاجت خود را بخواهد.
نحوست این ماه:
در مورد نحوست ماه صفر باید به چند نکته اشاره شود:
1- در برخى از روایات نحس بودن برخى از ایام براى انجام کارهایى از قبیل ازدواج و سفر آمده است. همچنین آیه 19 سوره قمر و 16 سوره فصلت روزهایى که عذاب بر قوم عاد نازل شده به عنوان روزهاى نحس آمده است. ولى در این که مراد از نحس بودن روزها در این آیات و روایات چیست بحث‏ ها و نظریات مختلفى وجود دارد.
برخى معتقدند؛ بعضى روزها واقعا نحس‏اند ولى نحس بودن آن با توکل بر خداوند، صدقه و توسل به خداوند و مقربان درگاه او برطرف می شود و وظیفه ما انجام این اعمال است نه رعایت سعد و نحس بودن ساعات.
در برابر این نظریه برخى معتقدند؛ سعد و نحس بودن برخى ایام واقعى نیست بلکه به جهت حوادثى است که در این روزها اتفاق افتاده و یا به جهت فال بد زدن مردم به این روزها و نحس دانستن آن از سوى مردم می باشد که ممکن است همین نحس دانستن در نفس‏ هاى ضعیف مؤثر واقع شود و همین اثر نفسانى و دل چرکین شدن موجب بروز حوادثى براى انسان شود به همین جهت در روایات به جهت برطرف شدن این حالت نفسانى به ما دستور داده شده صدقه بدهیم و یا دعا بخوانیم. برخى روایات هم می تواند مؤید این نظریه باشد.
در هر صورت توکل بر خداوند، دادن صدقه، خواندن دعاهاى وارده، اثر نحس بودن را برطرف می کند. قابل ذکر این که مطالبى که در تقویم‏ هاى نجومى در ارتباط با سعد و نحس بودن روزها به جهت قرآن و یا مقابله و یا حالات دیگر سیارات آمده است به جز قمر در عقرب که در روایات آمده است دلیلى بر آن نداریم.
2- اما در مورد ماه صفر ، بنا بر آن چه معروف گشته، ماه صفر را «نحوستى» است؛ به خصوص روز چهارشنبه آخرین آن ماه را که به نحس‏ بودن بیشتر معروف شده است البته در این باره روایت مخصوصى از ائمه دین علیهم السلام نرسیده و فلسفه آن دقیقاً براى ما روشن نیست. یک احتمال آن است که این نحس دانستن ماه صفر و مخصوصاً آخرین چهارشنبه آن، از این جهت باشد که وفات رسول خدا صلی الله علیه و آله در آن روز واقع گشته است و از آن حضرت روایت شده است که مى‏فرماید: «هر کس مرا به خروج ماه صفر مژده دهد، او را مژده بهشت مى‏دهم و از این جهت عقول مردم حکم به نحس بودن آن ماه نموده است»، (مراقبات، میرزا جواد ملکى تبریزى)
3- در هر صورت نحوست این ماه به معنای متوقف کردن اموری مانند خرید و فروش و سایر فعالیت ها نمی باشد بلکه باید با خواند دعاهایی که برای دفع نحوست این ماه وارد شده مانند دعائی که در مفاتیح در اول اعمال ماه صفر وارد شده این نحوست را بر طرف نمائیم و نیز براى دفع نحوست این ماه، هیچ چیز بهتر از صدقه دادن و دعاها و استعاذه وارده نیست». (شیخ عباس قمى، مفاتیح‏ الجنان، اعمال ماه صفر)